Gelukkig krijgen we geen strafwerk mee

Wat hebben een gepensioneerde kaakchirurg, een geschiedenisleraar en een gepensioneerde automonteur gemeen? Allen zijn ze bij het smederijmuseum ´Het Land van Strijen´ in de leer als smid. Het is een uitserverend beroep, maar in het museum doen ze er alles aan om dat te voorkomen.

De Strijense smid Teun Den Tuinder brengt de drie de fijne kneepjes van het vak bij. Er komen wel vaker mensen in het museum die het smeden interessant vinden, maar het gebeurt zelden dat iemand het echt zelf wil leren.¨ Mensen denken dat je het na twee keer onder de knie hebt, maar om een goede smid te worden heb je wel vijftien jaar nodig,¨ foetert Den Tuinder, smid in hart en nieren. Over zijn leerlingen is hij best tevreden: ¨Het is leuk zoals zij staan te smeden.¨ Marcel Scholtenmeijer en Teun de Heus, kaakchirurg en automonteur zijn op hun beurt ook content met hun leraar:¨We krijgen gelukkig geen strafwerk mee, maar hij houdt ons goed in de gaten.¨ Strijenaar de Heus zit alweer vijf jaar in de leer, waar hij met veel passie over kan vertellen. En ook de Zuid- Beijerlandse Scholtenmeijer is echt gegrepen door het vak.¨Ik liep op een dag langs het museum, en zag dat ze aan het smeden waren. Ik heb gevraagd of ik het ook eens mocht doen, en dat is alweer twee jaar geleden.¨ Sinds kort heeft Den Tuinder nog een leerlingen erbij: geschiedenisleraar Raymond Kalkman uit Westmaas. ¨Hij is nog niet vaak geweest, maar hij vindt het prachtig. Al is ´ie wel kapot als hij een tijdje heeft staan smeden. Dat zware werk is hij als leraar niet gewend,¨ vertelt Den Tuinder over de afwezige Kalkman. Voorlopig smeden de drie smidsleerlingen en Den Tuinder nog wel even door. Het museum heeft sinds vorige week een nieuw smidsvuur. De Heus:¨Aangezien het vorige vuur tachtig jaar meeging,hebben we nog wel even te gaan,¨

bron: Uit de Gelderlander 31-01-2009